Κυριακή, 31 Μαΐου 2015

Η σελίδα του Γέροντα Νεκταρίου στο facebook


Για λόγους ΑΚΑΤΑΝΟΗΤΟΥΣ το Facebook μπλόκαρε και στο τέλος εξαφάνισε το προφίλ του Γέροντα κι έτσι εδώ και αρκετό καιρό αδυνατούσαμε να το ανανεώσουμε με ωφέλιμες αναρτήσεις. Αυτή είναι πλέον η 3η προσπάθεια δημιουργίας προφίλ και ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά. Όποιες σκοτεινές δυνάμεις κι αν κρύβονται από πίσω, ο Μοναχός Νεκτάριος θα συνεχίζει να ορθοτομεί το Θείο Λόγο. Με τις νουθετήσεις του και τις αγωνιώδεις παρακλήσεις του προειδοποιεί για τον οικουμενιστικό κατήφορο που βιώνουμε και συνιστά την επιστροφή μας στις θεμελιώδεις δογματικές αρχές της Αγίας Ορθοδοξίας μας. Στο λόγο του θα βρει κανείς ομολογία Χριστού, μαρτυρίες Αγίων και σύγχρονων Πατέρων της Εκκλησίας, αλήθεια, αδειλία, ανυποκρισία, ξεκάθαρη θέση απέναντι στους σύγχρονους εθνοπατέρες μας, στους διαφαινόμενους κινδύνους της Κάρτας του Πολίτη και της πλαστογράφησης της ελληνικής ιστορίας.
Για άλλη μία φορά τονίζουμε, ότι είμαστε απλοί λαϊκοί, που με την ευλογία του Γέροντα και τη στενή συνεργασία μαζί του, διαχειριζόμαστε τις σελίδες του στο Διαδίκτυο. Ο Πατήρ Νεκτάριος ως γνωστόν, μονάζει στην Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής, η οποία υπάγεται στην Ιερά Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος Κουτλουμουσίου στο Άγιον Όρος. Θα χαρούμε και πάλι να σας έχουμε κοντά μας και για ό,τι θελήσετε μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας μέσω του προσωπικού ταχυδρομείου.

Παρακαλώ κοινοποιήστε το νέο προφίλ του Μοναχού, ώστε να ειδοποιηθούν όλοι οι κοινοί μας φίλοι. Σας ευχαριστούμε για την ανταπόκρισή σας..η Παναγία Αρβανίτισσα πάντα να σας σκέπει!

Γίνετε μέλη της σελίδας κάνοντας κλικ εδώ: Γέρων Νεκτάριος Αγιορείτης

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

Ο Άρης Βελουχιώτης κάνει Εσπερινό με τη Γερόντισσα Ευπραξία στην Ιερά Μονή Καλάμου Αττικής


Ευχόμενος από μέσης καρδιάς ο Πανάγαθος Θεός ημών Κύριος Ιησούς Χριστός να ευλογήσει έτσι ώστε το κείμενο που ακολουθεί, να γίνει αιτία συνεκτική για το έθνος. Σας προτείνω να το αναγνώσετε με προσοχή και δυνατή προοπτική απόφαση υψίστης εθνικής συνοχής.

Γέρων Νεκτάριος Μοναχός
Αγιορείτης

Ο Άρης Βελουχιώτης κάνει Εσπερινό 
με τη Γερόντισσα Ευπραξία 
στην Ιερά Μονή Καλάμου Αττικής

Ηγουμένη στην Ιερά Μονή Καλάμου

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Ο Μέγας Κωνσταντίνος χάραξε και για τις ημέρες μας γεωπολιτικές γραμμές…

Οι Τοκογλύφοι βεβηλώνουν καθημερινά την ζωή μας , οι Τούρκοι επιθυμούν διακαώς να βεβηλώσουν την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και ταυτόχρονα ξεσαλώνουν στο Αιγαίο… όλοι ξεσάλωσαν και μένει να ¨¨ ξεσαλώσουν ¨¨ οι πραγματικοί φίλοι του ΧΡΙΣΤΟΥ, οι Άγιοι μας.
Για έναν τέτοιο ΑΓΙΟ θα μιλήσουμε που είναι Μέγας φίλος του ΧΡΙΣΤΟΥ και διαχρονικός αγγελιοφόρος της Ρωμιοσύνης.

Δεν θα πραγματευθούμε τις παρακάτω θέσεις μας από τις θολές βιβλιογραφικές πηγές της Δύσης, όσον αφορά την προσωπικότητα του Ισαποστόλου και Μεγάλου Κωνσταντίνου που πολλές φορές στάζουν χολή και ιστορικό δηλητήριο με στόχο να απομειώσουν το Παγκόσμιο κύρος του.
Αλλά θα καταθέσουμε τα νάματα των πηγών της Ελληνικής καρδιάς και της Ρωμαίικης παράδοσης που ξέρει να τον τιμάει εδώ 1500 χρόνια με ύμνους και ωδές πνευματικές σε πείσμα των Καρλομάγνιων εργατών της ανέραστης από ΘΕΙΑ ΑΓΑΠΗ σημερινής προσπάθειας της παγκοσμιοποίησης.
Ο Μέγας Κωνσταντίνος και η Αγία Ελένη η μητέρα αυτού απαρτίζουν το κατεξοχήν γεωπολιτικό δίδυμο της Παγκόσμιας ιστορικής ανατροπής , όχι μόνο για την απελθούσα ιστορία αλλά κυρίως για τις δικές μας ημέρες.

Πόσες μεταγενέστερες αυτών Αυτοκρατορίες-Δυνάστες και Τύραννοι προσπάθησαν να τους μιμηθούνε ακόμη και μέχρι σήμερα, όλες όμως γκρεμίζονται στα τάρταρα της παραφροσύνης και του εωσφορικού εγωισμού τους και αυτό γίνεται κατεξοχήν γιατί δεν αναγνώρισαν το Μυστήριο του Ζωοποιού Σταυρού και το Παγκόσμιο Γεγονός της Ανάστασης και Ανάληψης του Θεανθρώπου Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Η ωραία Ελένη της Σπάρτης πήρε τον εκλεκτό της σαρκικής καρδιάς της τον Πάρι και τράβηξε προς την Τροία.

Το ίδιο αυτό Ελληνικό όνομα που ακούγεται στα Ομηρικά Έπη της Ιλιάδος φέρει η Αγία Ελένη, δείγμα της αδιάσπαστης ιστορικής συνέχειας και γενετικής συνάφειας της Ρωμιοσύνης.
Με την μόνη διαφορά η Ισαπόστολος Αγία Ελένη παίρνει τον αγαπημένο υιό της τον Άγιο Κωνσταντίνο και συμβαδίζουν στον δρόμο προς την ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗ, δρόμο που τους χάραξε ο Εκλεκτός της Καρδιάς τους Ο ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ με Θεοσημεία ( ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ) .
Με μία απλή κίνηση και ευλογημένη πορεία μεταφοράς της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας στο μεταίχμιο δυο ηπείρων-μέχρι και σήμερα γεωπολιτικών πόλων, τίναξαν τότε στον αέρα το παγκόσμιο μυστήριο της ανομίας που ήδη ενεργούσε και θεμελίωσαν Κρατική Υπόσταση πνευματικής Αυτοκρατορίας, όπου στο διάβα των αιώνων αυτή ¨χώνεψε¨ με συναλληλία, ισοτιμία και σεβασμό λαούς, φυλές και γλώσσες δια του Μυστηρίου της ΟΜΟΟΥΣΙΟΥ και ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ.
Η Αγία Ελένη παρόλο το προχωρημένο της ηλικίας της συνέχισε την Γεωπολιτική της ειρηνική εκστρατεία στην Παλαιστίνη και ΘΕΙΑ ΝΕΥΣΗ έφερε στην Παγκόσμια επιφάνεια του πλανήτη μας τα αδιάψευστα ΠΕΙΣΤΗΡΙΑ της πνευματικότητας της Νέας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο ΣΤΑΥΡΟΣ και η ΑΝΑΣΤΑΣΗ από τότε ήταν τα φυλακτήρια της τότε πρώτης πνευματικής και πραγματικής παγκοσμιοποίησης των Λαών που έφερνε το Υπέρ Πάν Όνομα του ΧΡΙΣΤΟΥ και οριοθετούσε τα σύνορα της στις πορείες που χάραξαν ¨οι ωραίοι πόδες των Ευαγγελιζόντων την ΕΙΡΗΝΗ ¨ Αποστόλων και κυρίως επί των Ιεραποστολικών διαδρομών του ΘΕΙΟΥ Παύλου.

Το γεγονός ότι επί Μεγάλου Κωνσταντίνου η επίσημη γλώσσα ήταν τα λατινικά δεν αποστερεί την ουσιαστικής σημασίας συμβολή της Ελληνίδας μητέρας του Αγίας Ελένης στην Ελληνιστική παιδεία του υιού της και στην επίγνωση εκ μέρους του Αυτοκράτορα των στρατηγικών-πολιτισμικών επιλογών του άλλου Μεγάλου της Ιστορίας μας, Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Μετά το παγκόσμιας ιστορικής σημασίας διάταγμα των Μεδιολάνων όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στην ΚΑΘ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗ όπου αναδυόταν η Νέα Ρώμη και ταυτόχρονα στην Δύση της παλαιάς Ρώμης κάποιοι έσπερναν σπόρους φθόνου και διχόνοιας για να αναρριχηθούν αργότερα νοητές τσουκνίδες με τα δηλητήρια των σχισματικών αιρέσεων , των δολοφονικών δήθεν σταυροφοριών και άλλων μέχρι σήμερα ενεργειών και πράξεων που δείχνουν απύθμενο μίσος και ιδιοτέλεια.

Άραγε υπάρχει εκ μέρους των Δυτικών ίχνος ειλικρινούς καταλαγής πέρα από τις συγνώμες και τα προσποιητά χειροφιλήματα;
Το πόσο αγαπάμε οι Δυτικοί τον Μέγα Κωνσταντίνο συνιστά από μόνο του το γεγονός αυτό δείκτη της ειλικρίνειας τους απέναντι στην Εκκλησιαστική Ιστορική διαδρομή της Ορθοδοξίας.
Αναρωτηθήκαμε πόσοι Ιεροί Ναοί είναι αφιερωμένοι στην μνήμη και την τιμή των Αγίων και Ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Δύση; Αν ναι , πόσοι;

Πόσοι δυτικοί φίλοι μας φέρουν το όνομα αυτό;
Γιατί αντίθετα στην Ρωμαίικη Ελληνική Επικράτεια είναι τόσο πνευματικά δημοφιλείς αυτοί οι Άγιοι;
Η απάντηση είναι απλή.
Οι πρόγονοι μας γνώριζαν πολύ καλά ποιοι ήταν οι στυλοβάτες της Ρωμιοσύνης και θεωρούσαν τους εαυτούς τους πνευματικά παιδιά του Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.
Παράλληλα γνώριζαν ότι εξ αιτίας της αγάπης και της τιμής στα πρόσωπα των ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΩΝ υπέφεραν στο διάβα της ιστορίας από το μίσος και το κόμπλεξ των δήθεν Σταυροφόρων της Δύσης που με καταστροφές και βιαιοπραγίες προσπαθούσαν να βεβηλώσουν το τεράστιο πνευματικό έργο που επιτέλεσαν οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη στην οικουμένη.
Αντίθετα οι κατατρεγμένοι πρόγονοι μας σαν αντίδοτο της δυτικής μοχθηρής ζηλοτυπίας έσπειραν και ανήγειραν εκατοντάδες πάλλευκα εκκλησάκια στην μνήμη αυτών των δύο Αγίων σε όλη την ενδοχώρα της ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ , δίνοντας και μάλιστα το όνομα αυτών των δύο Αγίων στα παιδιά τους κατά κόρον.
Μάλιστα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας το όνομα Κωνσταντίνος ήταν συνυφασμένο με το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ του σκλαβωμένου γένους μας.
Η προσωπική ζωή του Μεγάλου Κωνσταντίνου δεν ήταν ρόδινη , τον πολέμησαν από όλες τις πλευρές, αλλά δεν τον σάλεψαν από την Πίστη του. Άλλωστε το όνομα του στα Ελληνικά σημαίνει ΕΥ-ΣΤΑΘΙΟΣ, δηλ καλά σταθερός , αμετάβλητος από το λατινικό constant.
Και αυτό το απέδειξε σε όλη την βιωτή του προασπίζοντας σταθερά το Δόγμα της ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ με τους Άγιους Θεοφόρους και Οικουμενικούς Πατέρες, καθιερώνοντας μάλιστα την ανάγκη

σύγκλισης Οικουμενικών Συνόδων όταν διακινδύνευε το πλήρωμα της Εκκλησίας από τους ¨βαρείς λύκους¨ των αιρέσεων.
Είναι δυνατόν και εμείς σαν παιδιά της γνήσιας Ρωμιοσύνης του Μεγάλου Κωνσταντίνου να περάσουμε καλά στα χέρια της σημερινής Παναίρεσης των νεοποχιτών που ζήλεψε την Νέα Ρώμη και στην θέση της βάλθηκε να φτιάξει την Νέα Εποχή διασαλεύοντας τα θεμέλια του ανθρώπινου πολιτισμού με εκατόμβες Αθώων θυμάτων;;
Όλες οι σημερινές κρίσεις( οικονομικές-κοινωνικές-γεωπολιτικές) ξεκινούν από την διαφημιζόμενη Παναίρεση της Νέας Εποχής που πολεμάει λυσσαλέα την Πνευματική Νέα ΡΏΜΗ δηλ την Ρωμιοσύνη του Μεγ. Κωνσταντίνου.
Και όλες οι λύσεις θα δοθούν όταν ξεφτίσει το πνευματικό υπόβαθρο της διαφημιζόμενης Παναίρεσης και έχει στις μέρες μας ήδη ξεφτίσει γιατί αδυνατεί να δώσει καθαρές απαντήσεις στην χειμαζόμενη ανθρωπότητα των καιρών μας.

Να λοιπόν γιατί ο Μέγας Κωνσταντίνος σήμερα είναι τόσο επίκαιρος περισσότερο από κάθε άλλη φορά !!!
Ακριβώς γιατί χάραζε και ασκούσε γεωπολιτική και γεω-στρατηγική πάνω σε ένα άλλο υπόβαθρο που είχε σαν σημείο αναφοράς τον πνευματικό άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες.
Ακριβώς γιατί ο Μέγας Κωνσταντίνος ήταν Οικουμενικός και υπέρμαχος της Ορθοπραξίας πάνω στα Δόγματα των Πατέρων, στοιχεία που σήμερα συγκρούονται αμείλικτα με την παναίρεση του πολυδιάστατου οικουμενισμού.
Σε νησί του Αιγαίου ένας Γέροντας πριν πολλά χρόνια θα συλλειτουργούσε την ημέρα της εορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης με ανώτερο εκκλησιαστικό παράγοντα γνωστό για τις οικουμενιστικές θέσεις του που εκείνα τα χρόνια οι απόψεις αυτές γενικότερα δεν είχαν τόσο διασαφηνισθεί στο εκκλησιαστικό πλήρωμα.
Αποβραδίς ευπρεπίζοντας τον Ιερό Ναό διαπίστωσε ότι κάποιοι αθεόφοβοι είχαν¨ κατουρήσει¨ τα λευκά μάρμαρα του Πρόναου εν αγνοία του. Η μυρωδιά ήταν ανυπόφορη αλλά και τα στίγματα της δυσχρωμίας δεν έφευγαν με τίποτε από τα πεντελικό λιθόστρωτο παρ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες του. Έτσι το βράδυ κοιμήθηκε στενοχωρημένος. Ξημερώματα μεταξύ ύπνου και ξύπνιου παρουσιάσθηκε έμπροσθεν του ένας Ρωμαίος Στρατιωτικός με την μορφή του Αγίου Κωνσταντίνου σε μεγάλη εικόνα που είχαν μέσα στον Ιερό Ναό και του είπε ολοζώντανα -αν τελικά συλλειτουργούσες με αυτόν θα επέτρεπα να βρωμίσουν και τα μάρμαρα του κυρίως Ναού.
Ο Γέροντας σηκώθηκε ανήσυχος δεν ήξερε τι να κάνει . Το ξημέρωμα τον βρήκε μπροστά στην εικόνα του Αγίου Κωνσταντίνου να προσεύχεται ικετευτικά.
Ξεκίνησε με βαριά καρδιά τον Όρθρο αλλά ο αρχιμανδρίτης δεν φαινόταν ακόμα. Ένα παπαδάκι του έφερε την είδηση , ο ιερέας που θα λειτουργούσε μαζί του αδυνατούσε να προσέλθει γιατί αποβραδίς ήταν κλινήρης από λουμπάγκο.


Ο Γέροντας τα επόμενα χρόνια όταν του άνοιγαν συζήτηση για τα οικουμενιστικά ανοίγματα κάποιων έφερνε το περιστατικό που έζησε με τον Μεγάλο Κωνσταντίνο και τα κατουρημένα μάρμαρα.

ΔΡ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΑΣ 



Σάββατο, 16 Μαΐου 2015

Δείτε το ρωσικό ντοκιμαντέρ «Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας» με ελληνικούς υπότιτλους [video]



Ο Αγιορείτης μοναχός Εφραίμ (Μωραΐτης) ήρθε για πρώτη φορά στην Αμερική το 1972, κατόπιν προσκλήσεως πνευματικών τέκνων του. Μίλησε με τους ανθρώπους, συμβούλεψε, παρηγόρησε, δίδαξε…

Οι Αμερικανοί αισθάνονταν την ανάγκη να ζήσουν το λόγο του Ευαγγελίου και να αναζητήσουν μια πραγματική πνευματική ζωή και έτσι ο Γέροντας Εφραίμ ξεκίνησε το ιεραποστολικό έργο.


Ένα-ένα ίδρυσε δεκαεννέα Ορθόδοξα μοναστήρια, ανδρικά και γυναικεία, σε διάφορες περιοχές των ΗΠΑ και του Καναδά: Νέα Υόρκη, Τέξας, Φλόριντα, Ουάσιγκτον, Νότια Καρολίνα, Πενσυλβάνια, Ιλινόις, Καλιφόρνια, Μίτσιγκαν, Μόντρεαλ και Τορόντο.
 

Το πρώτο μοναστήρι στις ΗΠΑ, η Ιερά Μονή Αγίου Αντωνίου, ιδρύθηκε το 1995 στην άνυδρη έρημο της Αριζόνα. Η αρχική στέγαση του γέροντα Εφραίμ και των υποτακτικών του ήταν μέσα σε τέσσερα τρέιλερ.
 

Σήμερα το μοναστήρι είναι μία ανθισμένη όαση, με τον αριθμό των επισκεπτών 
στην Αριζόνα να κατέχουν τη δεύτερη θέση, ελαφρώς πίσω από αυτών του Grand Canyon.  

Ο Γέροντας Εφραίμ τώρα ζει στο μοναστήρι και είναι πνευματικός οδηγός για χιλιάδες απλούς ανθρώπους, που έρχονται στην Αριζόνα από όλο τον κόσμο.


Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

Πνευματικές νουθεσίες Γέροντος Νεκταρίου στους Χιώτες Ομογενείς της Νέας Υόρκης [ηχητικό]


Κήρυγμα του Πατρός Νεκταρίου του Αγιορείτη στην ελληνική ομογένεια (Χιακή Αδελφότις Αγία Μαρκέλλα) την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2015 στο Brooklyn της Νέας Υόρκης, στα πλαίσια των: 

Εισήγηση στην προσεχή κηρυκτική πορεία του Γέροντος Νεκταρίου στους Έλληνες της Στουτγκάρδης Γερμανίας και Νέας Υόρκης Αμερικής


Άγιοι Απόστολοι Παύλος και Τιμόθεος: Κεντρικά Πρόσωπα στην κηρυγματική πορεία του Πατρός Νεκταρίου στη Στουτγκάρδη Γερμανίας και Νέα Υόρκη Αμερικής


με πολύτιμες πνευματικές διδαχές, θαυμαστές μαρτυρίες, αλλά και Προφητείες από Άγιους Πατέρες της Εκκλησίας.



Θεματικές ενότητες κηρύγματος: 

1) Μέγα θαύμα σε υπερήλικα Γερμανοεβραία Προτεστάντισσα
2) Αγία Τριάς ο Θεός ημών και Ορθόδοξος Οικουμενισμός
3) Μόνο στην ειρηνική καρδιά μπορεί να γεννηθεί η Αγάπη του Χριστού
4) Επιστροφή στον Ηγεμονικό Νου για να σωθούμε
5) Παναγία Αγάπης Πρόσωπον: Ιστορικό και θαύματα της Παναγίας Αρβανιτίσσης 


Διαβάστε επίσης: 


Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Παύλος Κουντουριώτης: «Εγώ στον Αβέρωφ μιλούσα αρβανίτικα και εν ώρα μάχης! Δεν ήθελα να ξέρουν οι άλλοι τι λέω». [ηχητικό video]

Ο Ναύαρχος της Νίκης Παύλος Κουντουριώτης (τη νεύση του Κυρίου Ιησού Χριστού), είχε διαλέξει έναν έναν όλους τους αξιωματικούς και το πλήρωμα του θωρηκτού «Αβέρωφ»  να είναι Αρβανίτες και να ομιλούν την αρβανίτικη διάλεκτο.

Πάντοτε εις το όνομα Εκείνου που είπε: «Εγώ ειμί η Αλήθεια, η Ζωή, η Οδός»  ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός.

Πόσα χάσαμε Ιησού μας, σε ποιότητα και ποσότητα, ακολουθώντας το εγωιστικό θέλημά μας και όχι το Θείο Σου Θέλημα.

Συμβιβαστήκαμε σε έναν μακροχρόνιο συμβιβασμό με το ψεύδος του πονηρού και μετά, πολύ εύκολα υπό την επήρειά του, αλλάξαμε ζωή και οδό. Πλανηθήκαμε πλάνη οικτρά. Αφήσαμε το χέρι Σου Χριστέ μας, πιάσαμε το χέρι του πονηρού και τον αφήσαμε να μας καθοδηγεί. Έτσι φτάσαμε στο Θρήνο του έτους 2015. Χωρίς εθνική, οικογενειακή συνοχή, αυτόνομη, άθεη, πόρνη, μοιχή φωνής λόγω των εκατοντάδων χιλιάδων εκτρώσεων, αμετανόητοι και τέλος χωρίς οικονομική επάρκεια. Μία πατρίδα διαλυμένη και με τα συγκλονιστικά γεγονότα να είναι μπροστά μας: Χρεοκοπία-πείνα, ασθένειες, σεισμός μεγάλος, πειρασμός απ΄τους Τούρκους.

Το ηχητικό και φωτογραφικό υλικό που ακολουθεί είναι μία πολύ μεγάλη ιστορική αλήθεια του Χριστού και θέλει να αντικαταστήσει ένα μεγάλο μέρος του τέλματος του ψεύδους, με μία μεγάλη και στέρεα νησίδα αληθείας, η οποία μαζί με μία σειρά νησίδων που έχουν δημιουργηθεί από την προβολή ιστορικών και πνευματικών αληθειών που έχουν καταγράφει στο παρόν blog και όχι μόνο, να μπορέσουν να γίνουν οι βάσεις στέρεας επικοινωνίας μεταξύ των Ελλήνων που αγαπούν το Χριστό και την πατρίδα και να αντικαταστήσουν τα εθνικά πάθη με υψηλές αρετές.

Η συνάντησή μου με τον Παπα-Θανάση Κουλούρα στην Ύδρα

Βρέθηκα στο ηρωικό νησί των μπουρλοτιέρηδων και της Μπουμπουλίνας, στην Ύδρα, δύο φορές. Τα έτη 2000 και 2001, για λίγους μήνες παραμονή, διακονών στην Ι.Μ. Προφήτου Ηλίου Ύδρας, βοηθώντας στην εγκατάσταση του νέου Ηγουμένου Αγιορείτου (Γρηγοριάτου) αλλά και Υδραίου στην καταγωγή Ιερομονάχου Παπα-Θεολόγου. Ο Παπα-Θεολόγος γνωρίζοντας την ιστορική έρευνα που είχα αρχίσει προ ετών σχετικά με τους αγίους, ευεργέτες και ήρωες Έλληνες Αρβανίτες μου απεκάλυψε, ότι ο Παπα-Θανάσης Κουλούρας στην Μητρόπολη Ύδρας τότε εφημέριος παρά τα πολλά του έτη, όταν ήταν νέος, συναντήθηκε με το Ναύαρχο της Νίκης Παύλο Κουντουριώτη και ο Ναύαρχος του απεκάλυψε γεγονότα άγνωστα των μαχών του θωρηκτού καταδρομικού «Αβέρωφ». Η ιστορική συνάντηση με τον ηρωικό (μακαριστό τώρα) Παπα-Θανάση, έγινε στη Μητρόπολη Ύδρας στις 16-10-2001.

Οι πνευματικοί και φιλοσοφικοί απόγονοι του Γερμανού Φιλοσόφου και πράκτορα Φαλμεράιερ έως και οι σημερινοί γερμανόδουλοι και όχι μόνον αυτοί, αλλά και όλα τα κόμματα της ελληνικής βουλής, έκρυψαν από τον ελληνικό λαό μεγάλες αλήθειες που ακούγονται από τον Παπα-Θανάση, δημιουργώντας μεγάλο πρόβλημα επικοινωνίας και συνοχής του λαού μας, παρουσιάζοντας με ψευδείς δημοσιεύσεις ακόμα και στα σχολικά εγχειρίδια (βλ. Βιβλίο Δ’ Δημοτικού «Εμείς και ο κόσμος», σελ. 92) τους αγίους ευεργέτες και ήρωες Αρβανίτες ως εχθρούς Αλβανούς, ακόμα και Τούρκους.

Εμπρός για την ανατροπή των εβραιομασώνων εχθρών του ελληνικού γένους!

Εμπρός για την αντικατάσταση του ψεύδους από την Αλήθεια του Χριστού!   

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη
Παναγία Αρβανίτισσα
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος ο Αγιορείτης


Πατήρ Αθανάσιος Κουλούρας
+ 1912-2011

Ο Μοναχός Νεκτάριος με τον Π.Αθανάσιο Κουλούρα μετά τη 
βράβευσή του στις 28-10-2001 
Παρακολουθήστε τη συγκλονιστική ομολογία του Πατρός Αθανασίου Κουλούρα, καθώς και ένα απόσπασμα από την τελετή της βράβευσής του στο ηχητικό βίντεο που ακολουθεί: 


Κυριακή, 3 Μαΐου 2015

Επιστολή προς το Μητροπολίτη Χίου, Ψαρρών και Οινουσών κ.κ.Διονύσιον για την Παναγία Αρβανίτισσα

Γέρων Νεκτάριος Μοναχός
Ἱερὰ Καλύβη Ἁγίας Τριάδος
63086 ΚΑΡΥΑΙ Τ.Θ. 107
Ἅγιον Ὄρος

13/26.07.2006
Σύναξις Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ
Πρὸς
Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην

Χίου, Ψαρῶν καὶ Οἰνουσῶν
κ.κ. Διονύσιον.


Σεβασμιώτατε κ.κ. Διονύσιε βαθυσεβάστως προσκυνῶ κατασπαζόμενος τὴν δεξιάν σας.

Μία ἐκπληκτικὰ εὐχάριστη εἴδηση ἔφθασε στὶς ἀκοές μας ἐδῶ στὸ Ἅγιον Ὄρος καὶ ἀνέπαυσε τὶς καρδιές μας ἀπὸ τὸ μεγάλο Νησὶ τῆς Μητροπόλεώς σας, τὴν ὡραία Χῖο.

Κεντρικὸ πρόσωπο τῆς εὐχάριστης εἰδήσεως εἶναι ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἢ ὅπως τὴν ἀποκαλοῦν οἱ τίμιοι Χριστιανοὶ τῆς Χίου, ποὺ τὴν τιμοῦν, ἡ «Παναγία ἡ Ἀρβανίτισσα».

Τὸ πρῶτο συναξάρι (ἐσωκλείω) ἔφθασε στὸ Ἅγιον Ὄρος (στὴν παραπάνω ἀναφερομένη καλύβη), τὸν Μάρτιο τοῦ 2006 γραμμένο ἀπὸ μία ἐκλεκτὴ προσωπικότητα τοῦ Νησιοῦ, τὸν Κύριο Σταμάτη Κάρματζη. Συνοδεύεται ἀπὸ μερικὲς δεκάδες φωτογραφιῶν τοῦ ἐσωτερικοῦ του Ἱεροῦ Ναοῦ τὴ Ἀναλήψεως - Παναγία Ἀρβανίτισσα, τοῦ ἐγγὺς περιβάλλοντος χώρου, καθὼς καὶ τοῦ εὐρύτερου χώρου τῶν λόφων καὶ βουνῶν. Λόφοι καὶ βουνοὶ στοὺς ὁποίους ἐθεάθη πολλὲς φορὲς αἰσθητῶς ἀπὸ τοὺς ποιμένες τῆς περιοχῆς τῶν Καρυῶν τῆς Χίου ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος νὰ βαδίζῃ, ἐνδεδυμένη τὴν παραδοσιακὴ Ἀρβανίτικη ἐνδυμασία τῆς Ἀρβανιτίσσης μητέρας.

Κατανοοῦμε ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ περιγραφὴ τοῦ Συναξαρίου, ὅτι ἡ Παναγία ἡ Ἀρβανίτισσα, εἶναι «μυστικά» συνδεδεμένη ἱστορικὰ καὶ πνευματικά, μὲ τὴν πόλη τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας.

Ὁ Κωνσταντῖνος ὁ Θ´ Μονομάχος (1042-1054) ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη ἀπέστειλε τοὺς καλλίτερους πετράδες (οἱ ὁποῖοι ἕλκουν τὴν καταγωγή τους ἀπὸ τὴν Βόρεια Ἤπειρο γι᾿ αὐτὸ καὶ ὀνομάζονται «Ἀρβανῖται), καὶ ὅλα τὰ ἄλλα ὑλικὰ γιὰ νὰ κτισθῆ ἡ Ἱερὰ νέα Μονὴ τῆς Χίου. Οἱ πετράδες αὐτοί, μετὰ τὴν ἀνοικοδόμηση τῆς Ἱερᾶς Νέας Μονῆς παρέμειναν στὸ Νησὶ καὶ ἔγιναν μόνιμοι κάτοικοί του. Οἱ ποιμένες τῶν ὀρεινῶν τῶν Καρυῶν τῆς Χίου, ὅπως μας ἐξιστορεῖται στὸ Συναξάρι εἶναι ἀπόγονοι ἐκείνων τῶν πετράδων. Ἔτσι ἐξηγεῖται γιατὶ οἱ ποιμένες ἀνεγνώρισαν πολὺ εὔκολα στὴν ἐνδυμασία τῆς Παναγίας μας, τὴν ἐνδυμασία τῶν μητέρων των, καὶ τὴν ὀνόμασαν «ΑΡΒΑΝΙΤΙΣΣΑ.»

Πρίν σας ἀναφέρω ἕνα μικρὸ μέρος ἀπὸ τὶς ἐπιστολὲς ποὺ ἔχω λάβει ἀπὸ ἔντιμες Χριστιανὲς τῆς Χίου, μὲ περιγραφὲς ἐμφανίσεων καὶ θαυμάτων τῆς Παναγίας τῆς Ἀρβανιτίσσης, ἐπιτρέψατέ μου νὰ παραθέσω λίγες γραμμὲς ἀπὸ τὸ Συναξάρι τῶν Νεομαρτύρων τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου καθὼς καὶ νὰ σᾶς κάνω γνωστὴ μία προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν ἐποχή μας ἀλλὰ μπορεῖ καὶ νὰ συνδεθῇ μὲ τὸ συναξάρι.

Ἡ Ἑλληνικότητα τῶν Ἀρβανιτῶν

Ἐσωκλείω πρὸς τοῦτο, σὲ φωτοτυπία τὸν πρωτότυπο βίο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ἀπὸ τὸ Συναξάρι τῶν Νεομαρτύρων τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου. Ἔτος ἐκδόσεως 1799!!! Στὴν σελίδα 232 γράφει, «... ἐκεῖθεν ἀναχωρήσας μετέβη εἰς τὸ ἀντίπεραν μέρος τῆς Στερεᾶς, ἤγουν τῆς Ἀρβανιτῖας ὀνομαζόμενον Ἅγιοι Σαράντα, καὶ ἐκεῖ ἐδίδασκε τοὺς Χριστιανούς». Οἱ Ἅγιοι Σαράντα εὑρίσκονται ὡς εἶναι γνωστὸ στὴν Βόρειο Ἤπειρο, ποὺ ἐκείνους τοὺς καιροὺς ὠνομάζετο «Ἀρβανιτία». Ἐξ οὗ καὶ «Ἀρβανῖται». Στὴν σελίδα 233 γράφει. « Ἐνήργησε δὲ ὁ Θεὸς δι᾿ αὐτοῦ καὶ ἐκεῖ εἰς τὴν Ἀλβανιτίαν, ὁμοίως καὶ εἰς ἄλλους τόπους τοιαῦτα θαυμάσια...» Ἄλλος τόπος λοιπὸν ἡ «Ἀλβανιτία», διάφορος ἀπὸ τὸν προηγούμενον ἀναφερόμενον ὡς «Ἀρβανιτία», ποὺ σήμερα τὸν ὀνομάζουμε Βόρειο Ἤπειρο.

Δὲν εἶναι ὅμως μόνον διαφορετικοὶ οἱ τόποι, ἀλλὰ καὶ τὰ φρονήματα. Ἡ Παναγία μας ἡ Ἀρβανίτισσα δὲν ἔκανε λάθος, ἐγνώριζε μὲ σαφήνεια ἡ πάνσοφος ποίου λαοῦ τὰ φρονήματα τὴν εὐαρεστοῦν, καὶ ἐκείνου τοῦ λαοῦ ἐφόρεσε τὴν ἐνδυμασία. Ἕνας Ἁγιορείτης μοναχὸς (τὸ ὄνομά του θὰ ἀποκαλυφθῇ ὅταν τὰ γεγονότα θὰ δείξουν) εἶπε, προεφήτευσε; «Ἡ Παναγία ἡ Ἀρβανίτισσα φύλαξε τοὺς πετράδες της, γιὰ νὰ ἀνοικοδομήσουν τὴν Πόλη της μετὰ τὸν μεγάλο πόλεμο καὶ τὴν καταστροφή».

Εἶναι σαφές, μετὰ τὰ παραπάνω περιγραφέντα, ἀκόμα καὶ σὲ μία μέτρια διάνοια, ὅτι δὲν μπορεῖ οἱ Ἀρβανίται καὶ οἱ Ἀλβανοὶ νὰ εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό.

Ὑπάρχουν ὅμως ἐκδότες καὶ συγγραφεῖς, μὲ διάνοια κάτω τοῦ μετρίου, ἡ μὲ δολιότητα ὑπὲρ τὸ μέτρον, ποὺ ταυτίζουν τὰ νοήματα καὶ προκαλοῦν σχίσμα στὴν συνοχὴ τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, μὲ ἀποτέλεσμα καὶ τὰ δόγματα τῆς Ἐκκλησίας μας νὰ ἐπηρεάζονται (νὰ ἀλλοιώνονται), ὅταν τὰ Ἱστορικὰ γεγονότα διαστρέφονται. (Βλέπε πατέρα Ἰωάννη Ρωμανίδη).

Ἡ προφητεία τοῦ Ἁγ. Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ.

Πρόκειται γιὰ μία προφητεία ποὺ ἔγινε στὴν Χαλκιδική, καὶ ἀπαντάει στὸ ἐρώτημα «πότε θὰ ἔρθουν τὰ χρόνια τῶν γεγονότων τῆς πόλης;». Ἀπάντησε: 1ον. «Ὅταν ἑνωθοῦν τὰ χωριά», καὶ 2ον « Ὅταν ὁ Κραβασαρᾶς στὸν Ἄθωνα θὰ ἀνθήσῃ». Ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπὸ τὸ κείμενο ποὺ ἐσωκλείω, ἀπὸ τὴν συλλογὴ προφητειῶν τοῦ Λεοντίου μοναχοῦ του Διονυσιάτου, καὶ οἱ δυὸ παραπάνω ἀναφερόμενοι ὅροι ἔχουν πραγματοποιηθῆ. Ἄρα ὁ καιρὸς εἶναι κοντὰ Σεβασμιώτατε.

Ἡ Νῆσος Χίος, θεία ἐπιλογή;

Ἡ Νῆσος Χίος εὑρίσκεται στὸ ἄριστο γεωγραφικὸ πλάτος, ἐπιλεγμένη ἀπὸ τὴν πάνσοφο Μητέρα τοῦ Θεοῦ γιὰ νὰ εὐλογῇ τὶς χειμαζόμενες Ἐκκλησίες τῆς Ἀνατολῆς, Ἐφέσου, Σμύρνης, Περγάμου, Θυατείρων κ.λ.π., τὰ στενὰ καὶ τὴν πόλην πρὸς Βορρᾶ, καὶ τὸ ἀρχιπέλαγος πρὸς Δυσμᾶς καὶ Νότο. Ὅλος ὁ Ἑλληνισμὸς ὑπὸ τὴν σκέπη τῆς Γλυκυτάτης Μαριάμ.

Ἂν Σεβασμιώτατε, ἐδοξολογεῖτο στὴν Χῖο ἡ Παναγιὰ ἡ Ἀρβανίτισσα, ὅπως δοξολογοῦνται στὴν Χῖο, ἡ Παναγία ἡ Μυρτιδιώτισσα, ἡ Παναγία ἡ Πλακιδιώτισσα, καὶ ἡ Παναγία ἡ Βοήθεια, ἡ Παναγία ἡ Ἀρβανίτισσα δὲν θὰ ἀπεμακρύνετο, ἴσως δυσαρεστημένη ἀπὸ τὸ Νησί, θὰ γνωρίζαμε καὶ ἐμεῖς στὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι τὸ Ἀπολυτίκιο, τὸν παρακλητικὸ κανόνα, τὰ ἐγκώμια καὶ τοὺς Χαιρετισμούς, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι γραμμένα πρὸς τιμὴν τῆς Παναγίας μας πολλὲς δεκαετίες πρίν, καὶ ἡ Παναγία μας θὰ ἦταν χαρούμενη καὶ δοξολογούμενη ἀπὸ ὅλα τὰ τέκνα της. Οἱ ἐκκλησιαστικοὶ συγγραφεῖς θὰ εἶχαν προβάλλει τὴν σχέσιν τῆς Παναγίας Ἀρβανιτίσσης - Κωνσταντινουπόλεως, καὶ ὅλα θὰ εἶχαν μία ἄλλη ροὴ καὶ ποιότητα. Μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς καὶ εἰδικὰ τοὺς Ἕλληνες νὰ ἀναμένουμε συνειδητὰ καὶ ἐν ἐγρηγόρσει τὰ γεγονότα, καὶ τὴν πολιτικὴ ἡγεσία τῆς χώρας νὰ ἔχῃ μία σαφῆ ἀπόδειξη τῶν ἄμεσα νὰ συμβοῦν γεγονότων, καὶ νὰ ἀποφασίση τὶς ἄριστες γιὰ τὴν ἀσφάλεια τῆς χώρας πολιτικὲς ἀποφάσεις, προσευχομένη (ἡ πολιτικὴ ἡγεσία), μαζὶ μὲ τοὺς Ἀρχιερεῖς, Ἱερεῖς, καὶ τὸ Χριστεπώνυμο πλήρωμα στοὺς Ὀρθοδόξους Ἱεροὺς Ναούς. Αὐτὸ φαίνεται νὰ εἶναι ἕνα ἄριστο παράδειγμα ἐθνικῆς συνοχῆς, ἡ ἀκόμα καλλίτερα, αὐτὴ φαίνεται νὰ εἶναι ἡ ἐκδιωχθεῖσα ἀπὸ τὸ νεοελληνικὸ κράτος (ἀλλὰ ἀναζητουμένη ἀπὸ τοὺς σώφρονας Ἕλληνας) «ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ». (Ἀγαθὸ πόθο ἐκφράζω).

Σταχυλογήματα ἐπιστολῶν Χίων Χριστιανῶν.

Οἱ ἐπιστολὲς τώρα τῶν τιμίων Χριστιανῶν τῆς Χίου Σεβασμιώτατε, ξεχειλίζουν ἀπὸ τὶς καρδιακὲς ἐκλάμψεις ἀγάπης καὶ σεβασμοῦ στὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ μας Παναγία τὴν Ἀρβανίτισσα. Ὅσοι τὶς διαβάσαμε συγκινηθήκαμε, καὶ θέλαμε νὰ τὶς ξαναδιαβάσουμε. Ἡ πίστη, ἡ ἀγάπη, τὸ δέος στὴν Παναγία μας, ἡ ἁπλότητα καὶ ἡ καθαρότητα τῆς καρδίας των, εἶναι ἰδιώματα στὰ ὁποῖα γνωρίζουμε πολὺ καλὰ ἀπὸ τοὺς πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον συγκατοικεῖ. Εὐχόμαστε νὰ πᾶνε ὅλες στὸν παράδεισο.

Ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τῆς κυρίας Ἀ. Δ. Ἀντριώτου ἀπὸ Καρυὲς Χίου, γραμμένη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2006:

α) Ὁ πατέρας μου ἦταν βοσκός. Εἴμαστε 6 ἀδέλφια, ἐγὼ εἶμαι ἡ μεγαλύτερη. Τὴν βλέπαμε τὴν Μεγαλόχαρη πάνω στὰ βουνὰ νὰ γυρίζῃ συνέχεια, μιὰ κοπέλλα πανύψηλη, ἀδύνατη καὶ πεντάμορφη. Αὐτὰ τὰ βουνά, ἔχουν ἁγιάσει Γέροντα. Μέρα νύχτα τὰ γύριζε, δὲν ξέραμε τὸ γιατί...

β) Μιὰ φορὰ ἀκούσαμε τὴν καμπάνα νὰ κτυπάῃ πάρα πολὺ δυνατά, καὶ μᾶς λέει ἡ μητέρα μου... πάρετε τὸ κλειδὶ καὶ πηγαίνετε νὰ ἀνάψετε τὸ καντήλι...

γ) Ἀνεβαίνω ποὖχες πεζούλα ἀπέξω, νὰ δῶ ἀπὸ τὸ παραθυράκι ποῖοι εἶναι μέσα καὶ ψάλουν καὶ βλέπω μία γυναῖκα ψηλὴ καὶ λυγερὴ καὶ φοροῦσε κατακόκκινα τσαρούχια ποὺ φοροῦν οἱ τσολιάδες...

δ) Ἡ γιαγιά μου μᾶς ἔλεγε, τὴν ἔβλεπε συχνὰ μέσα στὴν αὐλὴ ποὔχει περιβολάκι ἀπὸ τριανταφυλλιές του γλυκοῦ, βυσσινιές, ἀμπέλια, ἔχει ἀπὸ ὅλα. Καὶ πάνω σὲ ἕνα μικρὸ ὑψωματάκι πάνω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, ἐκεῖ τὴν ἔβλεπαν συνέχεια νὰ κάθεται, κι ἔχουν φτιάξει προσκυνητάρι...

Ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τῆς Κυρίας Μ. Κικιλῆ στὶς Καρυές, γραμμένη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2006

α) Θέλω νὰ σᾶς γράψω καὶ ἐγὼ μὲ τὴν σειρά μου, γιατὶ τὴν εἶχε δεῖ ὁ ἄντρας μου στὴ θέση Βίλλα. Ἐκεῖ κοντὰ ἦταν ἡ στάνη μας σ᾿ ἕνα ὑψωματάκι. Ἦταν 11 ἡ ὥρα τὸ μεσημέρι, καὶ βλέπει μία γυναῖκα μὲ τὰ κατάμαυρα, ψηλή, πολὺ ἀδύνατη καὶ πανέμορφη, τὸ προσωπάκι της πολὺ λεπτό, καὶ περνάει μπροστά του...

β) ... Ὅταν ἔφτασε πάνω ἀπὸ τὸ ἁγίασμα, ὅπου ἐκεῖ εἶναι μέχρι σήμερα τὸ ἁγιόκλημα, ἀκριβῶς ἐκεῖ χάθηκε λὲς καὶ χώνεψε μέσα στὸ ἁγιόκλημα. Τότε κατάλαβε ὅτι ἦταν ἡ Παναγία, καὶ κατέβηκε, προσκύνησε καὶ ἔφυγε τρομαγμένος...

Ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τῆς Κυρίας Δέσποινας Ἰ. Καράπουρνου - Τσαμπαρλή. Καρυὲς Χίος. Ἡ ἐπιστολὴ εἶναι 5 σελίδες γεμάτες οὐρανό.

... καὶ γιὰ τὸ ὄνομα Ἀρβανίτισσα τὸ πῆρε πάλιν ἀπὸ Ἕλληνες ποὺ τοὺς κηνηγοῦσαν οἱ Τοῦρκοι. Κατέβαιναν κυνηγημένοι, εἶδαν τὴν Ἐκκλησία καὶ εἶπαν «Παναγία μου γίνε Ἀρβανίτισσα καὶ σῶσε μας»...

Ἀπὸ τὴν ἐπιστολὴ τῆς Κυρίας Δήμητρας Δ. Κρητικοῦ. Καρυὲς Χίος. Γραμμένη τὸν Ἰούνιο τοῦ 2006.

α) Μὰ τὸ 1912 ποὺ ἐλευθερώθηκε τὸ Νησί, στὶς 11 Νοεμβρίου, ἡμέρα τῶν Ἁγίων Μηνᾶ, Βίκτωρος καὶ Βικεντίου ἐκεῖ πάνω εἶχαν πάει (οἱ τοῦρκοι) καὶ μαχαίρωσαν τί εἰκόνες, θάψανε τοὺς θησαυρούς τους στὴ γῆ, τοὺς πέταξαν στὶς χαράδρες καὶ μετὰ ἡ Μεγαλόχαρη τοὺς ὀνείρευε (τοὺς χωρικούς) καὶ μάλιστα μιὰ οἰκογένεια, εἶχε βρεῖ πολὺ χρῆμα σύμφωνα μὲ τὶς ὑποδείξεις τῆς Ἀρβανιτίσσης πάντα. Αὐτὴ ἡ οἰκογένεια εἶχε μόνο 10 παιδία στὴ ζωή, καὶ δὲν ξέρω καὶ πόσα πέθαναν ἀπὸ ἀρρώστιες ἡ κακουχίες, καὶ συνέχεια αὐτὴ τὴν οἰκογένεια βοηθοῦσε. Περπατούσανε στὰ βουνὰ καὶ βρίσκανε τὰ φλουριὰ μπροστά τους. Εἶναι ἡ οἰκογένεια Ἰωάννου Καράπουρνου γιὰ νὰ μιλήσουμε συγκεκριμένα καὶ ἀληθινά.

β) Σχετικὰ μὲ τὴν παλαιὰ συνήθεια τῶν ποιμένων νὰ βράζουν γάλα καὶ νὰ τὸ προσφέρουν στοὺς προσκυνητές. Μάλιστα ἐδῶ θὰ σᾶς ἀναφέρω κι ἕνα θαῦμα τῆς Μεγαλόχαρης. Τότε 1947-50 ἦταν σὲ ἔξαρση μία νόσος ποὺ λεγόταν «ψώρα» ἂν ἔχετε ἀκούσει. Καὶ τώρα μπορεῖ νὰ κυκλοφορῇ σὲ ὀλιγάριθμα ἄτομα ἡ ψωρίασις, ἀκόμα καὶ ἀπὸ ἀντίδραση φαρμάκων, ἀλλὰ τότε ἦταν σὲ μορφὴ ἐπιδημίας. Πῆγαν νὰ προσκυνήσουν στὴ χάρη της οἱ ἄρρωστοι αὐτοὶ ἄνθρωποι κι ἤπιαν καὶ ἕνα κύπελο γάλα, καὶ ἔφυγε ἡ ψωρίαση. Ἔγιναν καλά, κι ἀπὸ τότε καὶ αὐτοὶ ποὺ δὲν πίνουν γάλα, κι αὐτοὶ ποὺ δὲν μποροῦν νὰ πᾶνε νὰ προσκυνήσουν, λένε ἐνῷ εἶναι στὸ σπίτι τους, «σήμερα πρέπει νὰ πιοῦμε γάλα εἶναι τῆς Ἀρβανίτισσας, νὰ μή μας πιάση ἡ ψώρα».

γ) Ἐπίσης, ὅσο γιὰ τὸ ὄνομα (Ἀρβανίτισσα), διάβασα ποὺ σᾶς ἔγραψε (ἡ κυρία Δ. Ἰ. Καράπουρνου-Τσαμπαρλῆ), ὅτι ὁ κόσμος τότε ποὺ τοὺς κυνηγοῦσαν οἱ Τοῦρκοι κι εἶχαν μαζευτεῖ ἐκεῖ στὸ ἐκκλησάκι, λέγανε. « Καλὲ Παναγία μου, γίνε Ἀρβανίτισσα καὶ πολέμησέ τους». Ἑπομένως, ἐννοοῦσαν πολὺ καλὰ τὴν ἀρβανιτίκια οἰκογένεια καὶ τοὺς πολεμιστές. Καὶ λὲς καὶ ἦταν οἱ οὐρανοὶ ἀνοιχτοὶ καὶ ἀκούστηκε ἡ προσευχή τους. Οἱ Τοῦρκοι ἄλλαξαν πορεία. Δὲν πῆγαν πρὸς τὸ ἐκκλησάκι τῆς Ἀρβανίτισσας, καὶ ἔτσι οἱ πιστοὶ σώθηκαν.

Μερικὰ πρῶτα συμπεράσματα

Κῆπος ἀπὸ εὐωδιαστὰ ἄνθη οἱ ἐπιστολὲς τῶν ὀλιγογράμματων Χριστιανῶν, Σεβασμιώτατε. Γι᾿ αὐτὲς (τὶς ὀλιγογράμματες γενικά) ποτὲ κανεὶς ἅγιος δὲν μᾶς ἄφησε κάτι μεμπτό, ἐνῷ γιὰ τοὺς «μορφωμένους» ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός μας εἶπε ὅτι θὰ «προδώσουν».

Προσπαθοῦν οἱ καλόκαρδες νὰ ἀνασύρουν μνῆμες ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὰ παιδικά τους χρόνια, νυχθήμερου σχεδὸν βίου μαζὶ μὲ τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο τὴν Ἀρβανίτισσα, γιὰ νὰ ἀποδώσουν τιμὲς στὴν Ἀρχόντισα τῶν αἰώνων, καὶ τῶν ἐπέκεινα. Γράφουν γιὰ νὰ μάθουμε καὶ ἐμεῖς οἱ νεώτεροι, νὰ θαυμάσουμε, νὰ λαχταρίσῃ ἡ καρδιά μας καὶ νὰ ποθήσῃ μία παρόμοια σχέση μὲ τὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ἄξιος καὶ πανάξιος ὁ μισθός τους!!!

Ἡ καλὴ Διδασκάλισσα καὶ πρώτη κάτοικος τοῦ ὄντως παραδείσου, διδάσκει τοὺς ἐκλεκτοὺς κατοίκους τῶν ὀρεινῶν της Χίου καὶ φίλους τοῦ υἱοῦ της, τὴν ἀπώθηση τῆς λήθης καὶ τὴν πρόσληψη τῆς πνευματικῆς ἐγρηγόρσεως, ὡς μιᾶς ἐκ τῶν ἀρετῶν ποὺ μᾶς βοηθοῦν στὴν σωτηρία τῶν ψυχῶν μας. Αἰσθητῶς καὶ ἐν ἐγρηγόρσει, τὴν ἔβλεπαν, πάντοτε μὲ τὴν ἐνδυμασία τῆς Ἀρβανιτίσσης μητέρας, μὲ διάφορες ἐκφράσεις στὸ πανέμορφο πρόσωπό της, ἀνάλογα μὲ τὸ τί ἤθελε νὰ ὑπογραμμίσῃ πρὸς ὄφελος τῶν χριστιανῶν, καὶ μετὰ τὴν ἔχαναν, καὶ πάλι ἐπέστρεφε στὰ αἰσθητὰ καὶ πάλι τὴν ἔχαναν στὴν πορεία της πρὸς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ. Τοὺς θύμιζε διαρκῶς ἡ Ἄμωμος ὅτι ἐκεῖ εἶναι ἡ αἰώνια πνευματικὴ πατρίδα ἡ ἑτοιμασμένη γιὰ τοὺς φίλους του Υἱοῦ της.

Ἂς ἀρχίσουμε νὰ εὐαρεστοῦμε τὴν Παναγία τὴν Ἀρβανίτισσα.

Αὐτὸ μπορεῖ νὰ γίνει Σεβασμιώτατε ἂν συναντηθοῦν καὶ συνεργασθοῦν οἱ ἀγαθὲς προαιρέσεις τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ποὺ μπορεῖ νὰ εὑρίσκονται στὴ Χῖο, στὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ ἀλλοῦ. Χριστιανοὶ ποὺ σέβονται τὴν βούληση τῆς Παναγίας μας νὰ ὀνομάζεται «Παναγία Ἀρβανίτισσα» ἀφοῦ ἐμφανίζεται γιὰ πολὺ περισσότερο ἀπὸ ἕναν αἰῶνα ἐνδεδυμένη τὴν παραδοσιακὴ φορεσιὰ τῆς Ἀρβανιτίσσης μητέρας (ἐνδυμασία σχόλης), ἢ τὴν καθημερινὴ φορεσιὰ (στὰ κατάμαυρα).

Παρακαλῶ τὴν ἀγάπη σας Σεβασμιώτατε νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε τὴν καταγραφὴ ὁρισμένων ἐνεργειῶν ποὺ ἡ ταπεινώτητά μου πιστεύω ὅτι πρέπει νὰ γίνουν πρὸς δόξα τῆς Παναγίας μας.

1. Καταγραφὴ ὅλων τῶν γεγονότων, ἱστορικῶν καὶ πνευματικῶν (ἐμφανίσεων τῆς Παναγίας μας, θαυμάτων καὶ ἰάσεων).

2. Ἱστορικὸ τῶν ἀλλαγῶν τῆς Παναγίας τοῦ τέμπλου. Ἂν εἶναι δυνατὸν ἡ φωτογράφιση τῶν παλαιῶν εἰκόνων καὶ ἡ περιγραφὴ τῆς αἰτίας τῆς ἀλλαγῆς.

3. Συγγραφὴ τῶν γραμμάτων τῆς Παναγίας μας. Παρακλητικὸς κανών, Χαιρετισμοί, ἐγκώμια, ἀπολυτίκιο, κοντάκιο, μεγαλυνάριο.

4. Μετὰ τὴν καταγραφὴ τῶν γραμμάτων, πιστέυω ὅτι εἶναι αὐτονόητο ὅτι πρέπει νὰ ὁριστῇ ἰδιαίτερη ἑορτάσιμη ἡμέρα γιὰ τὴν Παναγία τὴν Ἀρβανίτισσα διάφορη αὐτῆς τῆς Ἀναλήψεως.

5. Ἁγιογράφηση τῆς Παναγίας μας μὲ τὴν ἐνδυμασία τῆς Ἀρβανίτισσης μητέρας, μὲ τὴν ὁποία βούλεται νὰ ἐμφανίζεται ἕως καὶ στὶς ἡμέρες μας. Ἐσωκλείω ἐπιστολὴ τῆς κυρίας Ἑλένης Κοψιδᾶ ἀπὸ Πάτρα διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές.

6. Εἰς τὸ ἑξῆς νὰ ἀναγράφεται ἡ Παναγία ἡ Ἀρβανίτισσα στὰ ἡμερολόγια τῆς Μητροπόλεως Χίου, καὶ στὰ δίπτυχα τῶν Νέων Χωρῶν.

Ἐσωκλείω: α) Τὸ Συναξάρι τῆς Παναγίας τῆς Ἀρβανιτίσσης β) Τὸν βίο τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ἀπὸ τὸν Συναξαριστὴ τῶν Νεομαρτύρων τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ἐκδόσεως 1799. γ) Προφητεία τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὴν Χαλκιδικὴ περὶ τῶν χρόνων τῶν γεγονότων τῆς πόλης, συνοδευόμενη ἀπὸ τὶς προφητεῖες τῆς Ἁγίας Ματρώνας τῆς ἀόματης (Ρωσσίδας) περὶ τῶν ἡμερῶν μας. Καὶ δ) τὴν ἐπιστολὴ τῆς Κυρίας Ε. Κοψιδᾶ μὲ τὴν περιγραφὴ τῶν ἐμφανίσεων τῆς Παναγίας τῆς Ἀρβανιτίσσης στὴν Πάτρα καὶ στὸ Ἀγρίνιο.

Ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὄρος, εὐχόμαστε ἀπὸ καρδίας Σεβασμιώτατε, νὰ τιμήσετε, νὰ δοξάσετε τὴν Παναγία τὴν Ἀρβανίτισσα, ὡς τὴν μητέρα τοῦ μεσαίου ἐκ τῶν τριῶν ἐσταυρωμένων, δηλαδὴ τοῦ ὄντως ΜΕΣΣΙΑ τοῦ σύμπαντος κόσμου, Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Γονυκλινῶς παρακαλῶ τὴν εὐλογία σας.
Ἀσπάζομαι μὲ σεβασμὸ τὴν δεξιά σας.
Γέρων Νεκτάριος μοναχὸς Ἁγιορείτης.



Ὑστερόγραφο: Ἡ ροὴ ἐπιστολῶν ἀπὸ τὴν Χῖο μὲ περιγραφὲς ἐμπειριῶν Χίων Χριστιανῶν μὲ τὴν Παναγία τὴν Ἀρβανίτισσα συνεχίζεται. Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔλαβα τὶς ἐπιστολὲς τῶν κυρίων Δημητρίου Μαλαχία τοῦ Μιχαήλ, Κωνσταντίνου Ἀνδριώτου τοῦ Νικήτα καὶ τῆς κας Μαρίας, χήρας του Μακαριστοῦ Στυλιανοῦ Βενέτου.

μὲ σεβασμὸ Γ.Ν.Μ.
Ο Π.Νεκτάριος με το Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσών κ.κ.Διονύσιο

Η Επιστολή δημοσιευμένη και στο περιοδικό "Ορθόδοξη Μαρτυρία":