Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

Ποτέ! Ποτέ! Ποτέ! Δέν θά κάνουμε κοινή προσευχή μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους! Οὔτε συχνή συναναστροφή. π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος



Ποτέ! Ποτέ! Ποτέ! Δέν θά κάνουμε κοινή προσευχή μέ αἱρετικούς καί ἀλλοθρήσκους! Οὔτε συχνή συναναστροφή.  π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος






Πηγή : http://kaiomenivatos.blogspot.gr/2016/08/blog-post_80.html



Ιεροί Κανόνες εκ του Πηδαλίου
ΚΑΝΩΝ ΜΕ', ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ
«Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος αιρετικοίς συνευξάμενος, μόνον, αφοριζέσθω, ει δε επέτρεψεν αυτοίς, ως κληρικούς ενεργήσαι τι, καθαιρείσθω».
Ερμηνεία
Ο παρών Κανών διορίζει, ότι όποιος Επίσκοπος, ή Πρεσβύτερος, ή Διάκονος ήθελε συμπροσευχηθή μοναχά, αλλά όχι και να συλλειτουργήση με αιρετικούς ας αφορίζηται. Επειδή όποιος με τους αφωρισμένους συμπροσεύχηται (καθώς τοιούτοι είναι οι αιρετικοί), πρέπει να συναφορίζηται και αυτός, κατά τον Ι' των αυτών Αποστόλων. Ει δε και εσυγχώρησε εις τους αιρετικούς αυτούς να ενεργήσουν κανένα λειτούργημα, ωσάν κληρικοί, ας καθαίρηται, επειδή όποιος κληρικός συλλειτουργήσει με καθηρημένους (καθώς τοιούτοι είναι και οι αιρετικοί, κατά τον Β' και Δ' της Γ') συγκαθαιρείται και αυτός, κατά τον ΙΑ' των Αποστόλων. Πρέπει γαρ τους αιρετικούς να μισούμε και να αποστρεφώμεθα, αλλά όχι ποτέ και να συμπροσευχώμεθα με αυτούς ή να συγχωρούμεν εις αυτούς να ενεργήσουν τι εκκλησιαστικόν λειτούργημα, ή ως κληρικοί, ή ως ιερείς.

Συμφωνία
Ο δε ΞΕ' Αποστολικός λέγει, ότι όποιος εμβή εις συναγωγήν αιρετικών δια να προσευχηθή, κληρικός μεν ων, ας καθαίρηται, λαϊκός δε, ας αφορίζηται. Η δε εν Λαοδικεία, κατά μεν τον ΣΤ' αυτής, δεν συγχωρεί να εμβαίνουν οι αιρετικοί εις την εκκλησίαν, κατά δε τον ΛΒ' δεν πρέπει, λεγει να λαμβάνει τινάς τας παρά των αιρετικών ευλογίας, οι οποίες είναι αλογίες, και όχι ευλογίες, αλλά ουδέ πρέπει να συμπροσεύχηται τινάς με αιρετικούς ή σχισματικούς κατά τον ΛΓ' της αυτής. Ο δε ΛΔ' αναθεματίζει τους αφίνοντας τους μάρτυρας του Χριστού και πορευομένους εις τους ψευδομάρτυρας των αιρετικών. Ο δε Θ' Τιμοθέου δεν συγχωρεί να στέκονται παρόντες αιρετικοί εν τω καιρώ της Θείας Λειτουργίας, έξω μόνον αν υπόσχωνται να μετανοήσουν, και να αφήσουν την αίρεσιν. Αλλά και ο Θ' της εν Λαοδικεία αφορίζει τους Χριστιανούς όπου πηγαίνουν εις τα κοιμητήρια, ή μαρτύρια των αιρετικών δια να προσευχηθούν, ή χάριν ιατρείας των ασθενών αυτών. Αλλά ούτε πρέπει να συνεορτάζη κανείς Χριστιανός με τους αιρετικούς, ούτε να δέχηται τα παρ' αυτών πεμπόμενα εις αυτόν δώρα της εορτής των, κατά τον ΛΖ' της αυτής εν Λαοδικεία.

Πηγή : http://www.impantokratoros.gr/95F6275C.el.aspx




Γέρων Σάββας Λαυριώτης 12-8-16, Σημαντική συνέντευξη στον απόηχο της «Αγίας και μεγάλης» συνόδου






Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη 
Παναγία Αρβανίτισσα 
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος Μοναχός
Αγιορείτης

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Τα Σ’ΑΓΑΠΩ του Παναγιώτη στη γλυκιά του και γλυκιά μας Παναγία!


hqdefault





Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Φέτος μετά από έξη χρόνια οι Τούρκοι απαγόρεψαν την τέλεση της θειας λειτουργίας στην Παναγία Σουμελά του Πόντου.
Η φετινή απαγόρευση μας φέρνει στην μνήμη το 2009, όταν τότε είχε γίνει για πρώτη φορά απόπειρα με την συνδρομή Ρώσων να γίνει μετά από πολλά χρόνια κάποια δέηση στον ιστορικό χώρο του μοναστηριού, σύμβολο του ποντιακού ελληνισμού.
Τότε η νομάρχης Τραπεζούντας επενέβηκε βίαια την ώρα που τελούσαν την δέηση από ένα Ρώσο ιερέα, παρουσία γνωστών Ελλήνων και του κ Ιβάν Σαββίδη και διέκοψε την θρησκευτική τελετή. Τον επόμενο χρόνο έγινε σε πείσμα της Τουρκάλας νομάρχης έγινε η πρώτη ελληνορθόδοξη θρησκευτική τελετή του δεκαπενταύγουστου στην μονή.


Φέτος δυστυχώς επιστρέψαμε εκεί και ούτε κάποια παρουσία ελληνορθόδοξων επετράπη στην ιερά μονή.
Είθε να έρθει η μέρα που η Παναγία Σουμελά να ξαναγίνει αυτό που ήταν επί αιώνες, το σύμβολο της Ελληνικής Ορθοδοξίας στην περιοχή του ελληνικού Πόντου.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr



Στην Παναγία



Όσα λόγια κι αν σου γράψω, όσα λόγια κι αν σου πω, όλα βρίσκονται  στις λέξεις «Παναγιά μου». Σ’ΑΓΑΠΩ.

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι η Μάνα του Δεσπότη του Χριστού. Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι η Μάνα Αυτού που σταύρωσα εγώ.

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι εσύ η φθορά της αμαρτίας. Σ’ αγαπώ, ως εκλεκτή της Τριάδας της Αγίας.

Σ’ αγαπώ, γιατί βαστάς Ιησού Εσταυρωμένο. Σ’ αγαπώ, γιατί βαστάς και εμέ τον πονεμένο.

Σ’ αγαπώ, γιατί γλυκαίνεις τις πληγές της αμαρτίας. Σ’ αγαπώ, γιατί η ματιά σου μου γλυκαίνει την καρδία.

Σ’ αγαπώ, που εσύ εσταυρώθης και εσύ πριν από τον Ιησού, όταν σού πε ο Συμεών για το Πάθος του Υιού.

Σ’ αγαπώ, γιατί όταν πέσω ξέρω πως θα είσαι εκεί και πως θα με περιμένεις με αγκάλη ανοιχτή.

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι Αγάπη. Είσαι Φως του ουρανού, σ’ αγαπώ είσαι χάδι και του πιο αμαρτωλού.

Σ’ αγαπώ, όταν θωρρώ τη ματιά σου δακρυσμένη. Σ’ αγαπώ, γιατί η καρδιά σου είναι πάντα ματωμένη.

Σ’ αγαπώ, γιατί για μένα πάντα δίπλα ξαγρυπνάς, σ’ αγαπώ, γιατί είσαι ο ήλιος μεσ’ τον παγερό χιονιά.

Σ’ αγαπώ, γιατί όταν κλαίω, είσαι δίπλα μου, κοντά μου. Σ’ αγαπώ γιατί μ’ ακούς σαν φωνάζω: «Παναγιά μου».

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι μέσα στης ψυχής μου τον καημό. Σ’ αγαπώ, γιατί έτσι νιώθω «Παναγιά μου». Σ’ αγαπώ.

Σ’ αγαπώ, γιατί μυριάδες στόματα σε ανυμνούν. Σ’ αγαπώ, γιατί από σένα, τον Ιησού δοξολογούν.

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι μέσα, στης ψυχής μου την ψυχή. Σ’ αγαπώ, γιατί το «ήμαρτον» συ το δίνεις στον Κριτή.

Σ’ αγαπώ, γιατί αναδύεις μύρο κι άνθη θεϊκά. Σ’ αγαπώ, γιατί τ’ αηδόνια έχουν εσένα στη λαλιά.

Σ’ αγαπώ, όταν τα άνθη βγάζουν θεία ευωδία και αυτά σε ροδοντύνουν και φωνάζουν: «Παναγία».

Σ’ αγαπώ, γιατί η κτίση υποκλίνεται μπροστά σου. Σ’ αγαπώ ο Κτίστης πήρε αίμα απ’ την καρδιά σου.

Σ’ αγαπώ, γιατί η καρδιά σου στάζει αίμα και αγάπη. Σ’ αγαπώ η ματιά σου στάζει του Εσταυρωμένου δάκρυ.

Σ’ αγαπώ, γιατί αγάπη είναι τα’ άλλο όνομά σου. Σ’ αγαπώ, γιατί μ’ αγάπη είναι η παρηγοριά σου.

Σ’ αγαπώ, γιατί είσαι εσύ.
Σ’ αγαπώ Παντάνασσά μου.
Σ’ αγαπώ γλυκιά Παρθένα.
Σ’ αγαπώ Αγκαλίτισσά μου.

Σ’ αγαπώ, γιατί η ματιά σου μου φωνάζει «σ’ αγαπώ». Σ’ αγαπώ, γιατί η μορφή σου μ’ ανεβάζει στο Χριστό.

Σ’ αγαπώ, γιατί εσύ ποτέ δε με μαλώνεις. Σ’ αγαπώ, γιατί τα χιόνια της ψυχής μου ΕΣΥ τα λιώνεις.

Σ’ αγαπώ, γιατί μου δείχνεις τον Ιησού τον Γολγοθά. Σ’ αγαπώ, γιατί βαστάς τον αέρα που φυσά.

Σ’ αγαπώ, αλλά φοβάμαι την αγάπη μην προδώσω. Σ’ αγαπώ, αλλά φοβάμαι άλλο δάκρυ μην σου δώσω.

Της πληγής κλείνει η πληγή, όταν δω το εικόνισμά σου κι η ψυχή μου ανασαίνει από τη γλυκιά ματιά σου.

Τώρα ξέρεις Παναγιά μου της ψυχής τη μελωδία και τα «Σ’ αγαπώ» που είπα της καρδιάς μου ευωδία.

Έργα άξια δεν έχω να σε κάνω να χαρείς. Μόνο το «Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε» θα σου ψάλλω να ευφρανθείς.

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε,
Χαίρε γλυκό τραγούδι,
Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε
Της Άνοιξης Λουλούδι.  

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Στη δύσκολη εποχή της αποστασίας του Κολυμπαρίου

Ιερά Καλύβη Ζωοδόχου Πηγής
Ιερά Σκήτη Αγίου Παντελεήμονος Κουτλουμουσίου
Σάββατο 30/07/2016, Σίλα, Σιλουανού, Επαινετού, Ανδρονίκου 'Ο.



ΣΤΗΝ ΔΥΣΚΟΛΗ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΟΥ




Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας Αγίου Όρους και Π. Σάββας Μοναχός Λαυριώτης.


Το κείμενο του Γέροντος Νεκταρίου που ακολουθεί είναι ένα ουράνιο γλύκισμα που στόχο έχει να γλυκάνει τις πικραμένες καρδιές όλων των Ορθοδόξων Χριστιανών. 



Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν



Αγαπητοί αδελφοί και πατέρες χαίρετε εν Κυρίω Πάντοτε και λυπήσθε με του τρεπτούς ανθρώπους εκάστοτε. Η συχνή; Ίσως εύκολη αλλαγή απόψεως, στα θέματα της Ορθοδόξου ημών Πίστεως, σηματοδοτεί και την ελαφρότητα στην πίστη και την τάση προς τον συγκρητισμό και τη σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμού.


Στην αντίθετη ακριβώς ποιότητα και πορεία ευρίσκεται η παραμονή με "Θείο Πείσμα" στην Ορθόδοξο ημών πίστη, στην μπέσα.


Ο τελευταίος Όρος "Μπέσα", είναι όρος που χρησιμοποιούν κυρίως οι Αρβανίτες μας και εμπεριέχει εκτός από την πίστη στον Χριστό μας και την καλή και Αγία Χριστιανική - Κοινωνική συναναστροφή.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ

Όμως επειδή εισάγω έναν νέο όρο στο κείμενό μου "το  Θείο πείσμα", επιτρέψατέ μου να σας περιγράψω από που την αντλώ καθώς και την παράθεση τριών εδαφίων από την Ελληνική Πατρολογία και ειδικά από τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, όπου ο Άγιος αποδεικνύει ότι και ο Θεός έχει "Θείο Πείσμα" και μας αγαπάει με αυτό. Διότι "σφοδρά επιθυμεί της σωτηρίας της ημετέρας"


( Ο κωδικός : εργασία , τόμος, σελίδα, ουρά).






159.62.13.24 
Νεοτέρας γαμείν, τεκνογονείν " Ευδοκίαν  ουν το πρώτον θέλημά φησι, το σφοδρών θέλημα, το μετά επιθυμίας θέλημα, το πείσμα ου γρ παραιτήσομαι και κοινοτέρα λέξει χρήσασθαι σαφήνεια ένεκεν των αφελεστέρων : ούτω γαρ και ημεί της επίτασιν του.



159.62.13.27  

Και κεινοτέρα λέξει χρήσασθαι σαφηνείας ένεκεν των αφελεστέρων : ούτω γαρ και ημείς την επίτασιν του θελήματος δηλούντες, Κατά το πείσμα ημών, λέγομεν. Ο ουν λέγει τούτο εστίν : Σφοδρά εφίετα, σφό - δρα επιθυμεί της σωτηρίας της ημετέρας.



163.62.48.13

έλεγεν : Ούπω μέχρις αίματος αντικατέστησε, προς την αμαρτίαν ανταγωνιζόμενοι. Εις πάσαν, φησίν, ευδοκία : τουτέστιν αρέσκεια, πείσμα, πληροφορία : ωσεί έλεγε, είναι το πείσμα του Θεού γενείτε, ίνα μηδέν. υμήν λυπεί, ίνα ως βούλεται ούτως είτε



Θα προσπαθήσω μια μικρή διασαφήνιση (όχι κατά του λέγει) τον εδαφίων που προηγούνται και μετά συνεχίζομαι.


1° Εδάφιο : Το καλό το πρώτο θέλημα μας είναι το Άγιο, αυτό που δηλώνουμε με ΠΕΙΣΜΑ, Δεν αλλάζει όρο δηλώνει ο Άγιος, αν δεν κατανοούν μερικοί αφελείς τι σημαίνει "Θείο Πείσμα".


2° Εδάφιο : Έτσι εμείς την αναγκαιότητα του θελήματος μας στα θέματα πίστεως δηλώνοντας, το κάνουμε κατά το ΠΕΙΣΜΑ ΗΜΩΝ. Ότι λέγομεν, τούτο και πρέπει να είναι.




3° Εδάφιο :  Έτσι και εμείς, μέχρις αίματος πρέπει να αντισταθούμε στην αμαρτία, για να γίνει το ΠΕΙΣΜΑ του Θεού, για να μη μας λείπει κάτι και να γίνουν όλα όπως θέλει ο Θεός.





Η ΕΜΠΟΝΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΠΟΔΙΔΕΙ ΚΑΡΠΟΥΣ


Είναι γνωστό στους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ότι η έμπονος Προσευχή προκαλεί τον Θεό να χαϊδέψει τις ροές των δακρύων. Από τον καρπό αυτόν της καρδιάς μας κατανοούμε ότι ο Πανάγαθος Ιησούς Χριστός μας, έκανε αποδεκτή την προσευχή μας και ευλόγησε της αίτηση.


Οι ροές τον δακρύων, καθαρίζουν την καρδιά, λεπτύνουν τον νου και τον κάνουν ηγεμονικό και διακριτικό.


Αυτός ο ηγεμονικός νους, εδρασμένος σε μια και καθαρμένη καρδιά απαλλαγμένη από εμπαθείς λογισμούς, οδηγείται από το λογιστικό, από νίκη σε νίκη και είναι έτοιμος να δεχθεί από τον τριαδικό Θρόνο τα μηνύματα του Θεού μας, ως ψίθυρο ή με λεκτικό περιεχόμενο. Κάνοντας ο Χριστιανός, τις αποκαλύψεις αυτές του Τριαδικού Θεού πράξη στην ζωή και βαδίζοντας προς την αιώνια μακαριότητα, χαίρεται την παρούσα ζωή. Νάτη η ποιότητα των μυστηρίων της Ορθοδοξίας μας, την οποία δεν μπορούν να βιώσουν οι διάφορες Χριστιανικές ομάδες που στο Κολυμπάρι τις ονόμασαν εκκλησίες οι "σοφοί". Νάτη η χαρά των Ορθοδόξων Χριστιανών που Αγαπούν τον Χριστό μας και τους ανθρώπους.


Όσοι βιώνουν το παραπάνω μυστήριο των δακρύων γνωρίζουν ότι θέλουν να αγαπούν και αγαπούν αδιακρίτως με την καρδιά των να είναι πλημμυρισμένη από ειρήνη και αγάπη Χριστού.


Να με συγχωρείτε αδελφοί μου που σας αποκαλύπτομαι, αλλά τυγχάνω Χάριτι Θεού της χάριτος.


"Έπρεπε να σας τα πω αυτά, γιατί έπρεπε να γνωρίζεται τι γράφω και να σας πείσω.




ΕΠΙΘΥΜΩ ΜΕ ΠΕΙΣΜΑ

Αγαπητοί Λαυριώτες Πατέρες,


Την αποκατάσταση του Πατρός Σάββα στην πρότερη τιμητική θέση που του δώσατε με ειρηνική καρδιά πριν από λίγα χρόνια, την χαροποιό πνευματική προκοπή του, την ανάδειξη του ως Λαυριώτη μοναχού και την σωτηρία του.


Επιθυμώ με ΠΕΙΣΜΑ, την χαροποιό αποκατάσταση των σχέσεων με τον πατέρα Σάββα όλων των Λαυριωτών Πατέρων, την μόνιμη εγκατάσταση της ειρήνης και αγάπης του Χριστού μας στις καρδιές όλων σας, την Ορθόδοξο πνευματική λάμψη της Λαύρας, του Αγίου Όρους και του Χριστεπώνυμου πληρώματος και την σωτηρίας όλων σας.


Επειδή θέλω να μιμηθώ αμέσως τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, επίσης επιθυμώ με ΠΕΙΣΜΑ τη διακοπή των σχέσεων του Πατριάρχη Βαρθολομαίου με τον αντίχριστο πάπα και την αίρεση του οικουμενισμού και την πανθρησκεία που ετοιμάζεται.


Αν δεν επιτευχθεί αυτή η διακοπή, ΕΠΙΘΥΜΩ ΜΕ ΠΕΙΣΜΑ αγαπητοί μου και επιπόθητοι Λαυριώτες, την δική σας διακοπή, της πνευματικής σας σχέσεως με τον Πατριάρχη. Μην αφήνετε άλλο τον εαυτό σας, αξιόσωστοι Λαυριώτες να σας παρασύρει στις μαύρες χαράδρες του οικουμενισμού, ένας άνθρωπος ο οποίος έχει ξεχάσει τι σημαίνει "ροές δακρύων". Δεν στερεώνει Ορθοδοξία ο Πατριάρχης αλλά ξηλώνει. Δεν έχει αρθρώσει λόγο συμπάθειας για κανέναν Ορθόδοξο, αλλά ούτε και για την Ορθοδοξία. 

Λοιδόρησε τους Ήρωες της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821 και στοχοποίησε ως αίτιους Ορθοδόξους Πατέρας για το σχίσμα του 1054. Οι καινοτομίες του στο Κολυμπάρι ήταν αμέτρητες. 

Ο Θεός μας, σας αγαπάει και θέλει να σας σώσει Λαυριώτες αδελφοί. Κάντε κάτι για τον εαυτό σας. Θα χαρούμε να το μάθουμε.


Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΑΝΣΟΦΟΣ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ



Την ίδια σοφία που χρησιμοποίησε ο Ιησούς μας για να μετοικήσει αρχαίους και νεότερους μαθητές του, από την μέριμνα του κόσμου, στην αμεριμνησία. την ησυχία και την προσευχή του Αγίου Όρους, για να γίνουν Άγιοι και να σωθούν χρησιμοποίησε και τους νεότερους Λαυριώτες πατέρες και τον πατέρα Σάββα.


Είμαι βέβαιος  και το γράφω, ότι όλοι οι πατέρες στη Λαύρα αποτελούν σπανιότατες ιδιοπροσωπίες και προσωπικότητες αρεστές στον Θεό. Από την διαρκή αγία χρήση του αυτεξουσίου των, που κάνουν οι πατέρες εξαρτάται και η ανάπτυξη Θείας αγάπης με τον Χριστό μας και η διατήρηση επί μακρών και έως τέλους του πρώτου πείσματος, που είναι καθ' όλα άγιο και αρεστό στον Θεό μας, αφού και εκείνος με αυτό μας αγαπάει τρελά και θέλει να σωθούμε.



Προ γνώριζε, Γι'αυτο και προόρισε


Να γίνει ο Πατήρ Σάββας, Λαυριώτης μοναχός, ο Σοφός Ιησούς Χριστός μας και ως παντογνώστης προ γνώριζε τον χαρακτήρα, την κραυγή, την συμμετοχή του γένους των Κρητών στην Ρωμιοσύνη, την προοδότου στην Λαύρα. Τον τοποθέτησε εκεί για να να καλύψει κενά ή να δυναμώσει πτέρυγες πνευματικές στις δύσκολες ημέρες που έρχονται.


Είμαι βέβαιος ότι και για τους άλλους Λαυριώτες είχε σχεδιάσει κάτι παρόμοιο σοφό. Όμως οι Λαυριώτες ακολούθησαν τον σοφό σχεδιασμό; Αν η πρώτη αγάπη και το πρώτο Θείο Πείσμα εφύγη κατά την διάρκεια του χρόνου σε μερικές καρδιές, και αντίθετα στην καρδιά του π. Σάββα, είκοσι χρόνια μετά διατηρήθηκε και ίσως αυξήθηκε, ποιος μπορεί να τον μέμφεται γι΄αυτό;


Αν αυτή είναι η αιτία της αντιπαλότητας, δεν είναι ο πατήρ Σάββας άξιος επαίνου που στηρίζει με πείσμα τα ορθόδοξα δόγματα, την ορθόδοξο παράδοση και ορθόδοξο Χριστιανική ηθική; Δεν είναι αυτός ο θεματοφύλακας; Όντως αυτός είναι.


Παύσετε ευλογημένοι να καταδικάζεται τον π. Σάββα γιατί καταδιώκεται το σχέδιο του Ιησού μας για τη Σωτηρία του Πατρός, το καλό της Λαύρας, το καλό για εσάς, το Άγιον Όρος και επέκεινα.


Κλείνοντας αυτή την όλο αγάπη Χριστού και πόνο επιστολή μου για καταλλαγή, θέλω να προσθέσω και το εξής: 


Ας έχουμε το νου μας

Το έχω γράψει και σε παλαιότερη ανάρτηση. Από τις αποκαλύψεις που γίνονται για θέματα ορθοδόξου πίστεως και προδοσίας της ορθοδοξίας, μπορεί από αγανάκτηση να κατέβει μίσος στην καρδιά μας κατά προσώπων. Κλειδί σωτηρίας στην προκείμενη περίπτωση είναι να μη κλείσουμε την καρδιά μας με το μίσος μέσα της, γιατί σ' αυτή την καρδιά δεν θα μπει ποτέ ο Χριστός και έτσι χάνουμε όλη την προοπτική σωτηρίας μας. Προσευχή λοιπόν υπέρ πάντων και του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, διότι ο Ιησούς Χριστός θέλει "πάντας σωθήναι και εις επίγνωση αληθείας έλθει".





 Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση. 


Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη 
Παναγία Αρβανίτισσα 
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος Μοναχός
Αγιορείτης




Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Κύπρος 1974:Μνήμη Εβριτών Καταδρομέων Χ. Χατζόπουλου και Χ.Δοιτσίδη - Δίκη - Kαταδίκη γέροντος ΣΑΒΒΑ Λαυριώτη.

01/08/2016


ἐν Ἀγίῳ Ὄρει τῇ 13/26-7-2016 Σύναξις
Άρχαγγέλου Γαβριήλ, Στεφάνου
Σαββαΐτου

Ὁ διωγμὸς τῶν ὀρθοδόξων μοναχῶν ἐντὸς τοῦ Ἁγ. Ὄρους πλέον κλιμακώνεται. Ἐχθὲς ἔλαβε χώρα στὴν Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας ἡ -ἐρήμην- δίκη τοῦ ὁμολογητοῦ μοναχοῦ Σάββα. Ἐρήμην διότι, ἐνῶ ἀπαιτεῖτο ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ ἐν λόγῳ μοναχοῦ κοντὰ στὸν ἀσθενοῦντα πατέρα του (ἒχοντος καρκῖνο τελικοῦ σταδίου), οἱ διοικοῦντες, καίτοι ἐγνώριζαν τὸ πρόβλημα, ἐπροχώρησαν ἐσπευσμένα στὴν ἐν ἀπουσίᾳ τοῦ κατηγορουμένου δίκη-καταδίκη του. Ὡς ἀφορμὴ τῆς δίκης ἦταν ἡ κοινοποιηθεῖσα ἐπιστολὴ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυδωνίας καὶ Ἀποκορώνου (Χανίων Κρήτης), πρὸς τὴν Ἱ.Μ.Μ. Λαύρας, τὴν Ἱερὰ Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους καθῶς καὶ τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποῖα, συκοφαντικῶς, ἐκατηγορεῖτο ὁ γέρων Σάββας γιὰ πρόκληση "ταραχῆς" στὸ ποίμνιο τῆς ἐν λόγῳ μητροπόλεως. Τὸ ὀρθόδοξο πεπαρρησιασμένο κήρυγμα ἑνὸς ἁγιορείτου μοναχοῦ, ὁ ὁποῖος στοιχῶντας στὸ διαχρονικὸ ἀξίωμα, τὸ ὁποῖο ἐκφράζεται χαρακτηριστικὰ διὰ τοῦ ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου ἤτοι: "ἔργον δὲ μοναχοῦ μηδὲ τὸ τυχὸν ἀνέχεσθαι καινοτομεῖσθαι τὸ εὐαγγέλιον" (PG 99, 1049), ἐνόχλησε τοὺς οἰκουμενιστές, οἱ ὁποίοι καὶ "ἐτάχυναν εἰς τὸ διῶξαι". Ἡ σύναξη τῆς Μονῆς προχώρησε ἔτσι στὴν ἐπιβολὴ τῆς ποινῆς τῆς ἔκπτωσης ἐκ τοῦ ἀξιώματος τοῦ προϊσταμένου, δηλαδὴ στὴν ἐκβολὴ τοῦ πατρὸς Σάββα ἐκ τῆς Γεροντίας τῆς Μονῆς. Χαρακτηριστικὴ ἐπίσης εἶναι ἡ ἄρνηση, τόσο τῆς Μονῆς ὅσο καὶ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, καὶ τοῦτο κατὰ πλήρη παράβαση τῶν ἁρμοδίων ἄρθρων τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὄρους, στὸ αἴτημα τοῦ γέροντος Σάββα ἀποστολῆς τοῦφακέλου μὲ τὸ ἔγγραφο κατηγορητήριο καὶ τὴν ἐπίσης ἔγγραφη καὶ ἐνυπόγραφη (ἐκ τῶν μελῶν τῆς συνάξεως) καταδίκης του. Καθηκόντως ἐνημερώνουμε τὸ πιστὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ γιὰ τὶς νέες αὐτὲς ἐξελίξεις καὶ ἀναμένουμε τὶς ἀπαντήσεις ἐκ τῆς Μονῆς καθῶς καὶ ἐκ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος.

Ἁγιορεῖτες Πατέρες


Κύπρος 1974:Μνήμη Εβριτών Καταδρομέων Χ. Χατζόπουλου και Χ.Δοιτσίδη



Θ. Μαλκίδης


Κύπρος 1974:Μνήμη Εβριτών Καταδρομέων Χ. Χατζόπουλου και  Χ.Δοιτσίδη


Η ιστορική σχέση Θράκης και Κύπρου ξεκινά από το 449 π.Χ., όταν ο Κίμωνας έφτασε με τις αθηναϊκές τριήρεις στις Κυπριακές ακτές , για να ελευθερώσει τους συμπατριώτες του. Μαζί του και ο Διονύσιος από την Καρδία, ο Θρακιώτης στρατιωτικός που η επιτύμβια στήλη του βρέθηκε στην κατεχόμενη σήμερα Λύση, στον τόπο καταγωγής του Γρηγόρη Αυξεντίου.
Αργότερα, όταν η Θράκη ήταν υπόδουλη, η σχέση της με την Κύπρο θα έχει και άλλη θυσία, όταν ο άγιος νεομάρτυρας Μιχαήλ από την Κύπρο, θα θανατωθεί από τους Οθωμανούς στα 1834, μαζί με άλλους τέσσερις Σαμοθρακίτες (Γεώργιος, Εμμανουήλ, Θεόδωρος, Γεώργιος). Ο 20ος αιώνας θα δυναμώσει περισσότερο τη σχέση αυτή, όταν μαθητές και μαθήτριες διαδήλωναν σε όλη τη Θράκη, κατά της αγγλικής σκλαβιάς και κατοχής της Κύπρου, δίνοντας το δικό τους αγώνα συμπαράστασης στον απελευθερωτικό αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού.
Τον Ιούλιο όμως του 1974 γράφεται το αποκορύφωμα της ιστορικής αυτής σχέσης, όταν οι μαχητές της Κύπρου, οι Έλληνες καταδρομείς χάνουν της ζωή τους. Αναμεσά τους οι καταγόμενοι από το νομό Έβρου Χριστόδουλος Δοιτσίδης και Χρήστος Χατζόπουλος, τους οποίους προτείναμε και εμπνευσμένες τοπικές ηγεσίες αποδέχθησαν, να τιμηθούν. Για την ηρωική αυτή θυσία ανεγέρθηκε προς τιμήν τους μνημείο στη Λευκωσία και στη Σούδα, απονεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις από τους εφέδρους καταδρομείς της Κύπρου, από την 35η Μοίρα Καταδρομών Κύπρου, από το Σύλλογο Εφέδρων Καταδρομέων Αλεξανδρούπολης, από το Σύλλογο Υπαλλήλων ΟΤΕ Κύπρου, το Σύλλογο Κυπρίων Έβρου, καθώς και από το διοικητή της Σούδας, ενώ οδοί σε διάφορες πόλεις του νομού Έβρου φέρουν το όνομά τους, ως ελάχιστη υπόμνηση της θυσίας των δύο νέων ανθρώπων για την ελευθερία. Για αυτή τη θυσία άλλωστε των νέων συμπατριωτών μας αξίζει κάποιος να αγωνιστεί για την πραγματική απελευθέρωση του Ελληνισμού στην Κύπρο. Η μνήμη τους να μας συντροφεύει και να μας εμπνέει!

_____________________
Χριστόδουλος Δοϊτσίδης
Γεννήθηκε το 1954 στην Καρωτή Διδυμοτείχου του νομού Έβρου και σπούδασε χορό στη Σχολή της Δόρας Στράτου στην Αθήνα, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως υδραυλικός. Στις 23 Απριλίου 1974, γιορτή του Αγίου Γεωργίου, πολιούχου της Καρωτής, χόρεψε στο χωριό του με το συγκρότημα της Δόρας Στράτου και τρεις μέρες μετά κατατάχτηκε ως στο Σώμα Καταδρομών στο Μεγάλο Πεύκο.

Συνέχισε την εκπαίδευσή του στις καταδρομές στη Ρεντίνα και ύστερα στη Σούδα της Κρήτης. Στις 22 Ιουλίου 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στάλθηκε εκεί μαζί με άλλους συναδέλφους του για την υπεράσπισή της, αλλά καταρρίφθηκε το αεροπλάνο που τους μετέφερε και πέρασε στην αθανασία σε ηλικία μόλις είκοσι ετών.

Χρήστος Χατζόπουλος

Γεννήθηκε στο Ελαφοχώρι Διδυμοτείχου του νομού Έβρου το 1952 και φοίτησε εκεί στο Δημοτικό Σχολείο και στη συνέχεια στο εξετάξιο Γυμνάσιο Διδυμοτείχου. Διαθέτοντας αξιόλογα αθλητικά προσόντα, υπήρξε αθλητής και ποδοσφαιριστής και πέτυχε να εισαχθεί στη Γυμναστική Ακαδημία.
Στις 26 Απριλίου 1974 κατατάχθηκε ως στο Σώμα Καταδρομών στο Μεγάλο Πεύκο. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στις καταδρομές στη Ρεντίνα και ύστερα στη Σούδα της Κρήτης. Στις 22 Ιουλίου 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, στάλθηκε εκεί μαζί με άλλους συναδέλφους του για την υπεράσπισή της, αλλά καταρρίφθηκε το αεροπλάνο που τους μετέφερε και πέρασε στην αθανασία σε ηλικία μόλις εικοσιδύο χρόνων.











Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη 
Παναγία Αρβανίτισσα 
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος Μοναχός
Αγιορείτης